Silent Hill: Revelation

Silent Hill: Revelation

Silent Hill: Revelation is gebaseerd op Konami’s videogame Silent Hill 3 en vertelt ons het verhaal van Heather en haar vader die na jarenlang op de vlucht te zijn geweest gevonden worden door de inwoners van Silent Hill, een behekst dorp uit een alternatieve dimensie. Papa wordt ontvoerd en Heather ziet zich genoodzaakt om terug te keren naar het dorp dat haar al jaren plaagt in haar nachtmerries. Ook al kan dit het einde betekenen van haar eigen leven.

Aan niveau van bekende namen is er geen gebrek. Sean Bean (Game of Thrones), Carrie-Anne Moss (The Matrix) en Malcolm McDowell (teveel om op te noemen) zijn maar enkele van de sterren die de revue passeren maar ook zij kunnen de film niet redden. Bean doet niet veel meer dan de meerderheid van de film aan een beeld hangen, McDowell wordt gebruikt om een scene met gezichtsloze verpleegsters in te leiden, en Carrie-Anne Moss mag dan de finale inleiden die ook al niet overmatig interessant blijkt te zijn.

Silent Hill is een bekende en populaire survival-horror videogame reeks van de Japanse uitgever Konami en waar in dit soort games vooral de sfeer belangrijk is en het verhaal meestal op de tweede plaats komt zou je toch hopen dat men voor een film wat meer moeite doet. Dat is hier echter niet het geval. Het verhaal van de film is overmatig gecompliceerd, heeft subplots die nergens toe leiden, en scenes die weinig tot geen nut hebben behalve dan dat ze mooi zijn om naar te zien. Het is alsof de makers vooral de fans van de games enkele iconische personages uit de games wilden tonen maar niet goed wisten hoe ze dit tot een coherent geheel moesten maken en halverwege dit doel dan ook maar hebben laten vallen om te focussen op stijl.

Net zoals in een videogame lijk je van level naar level te gaan om uiteindelijk te eindigen bij een zogenaamd “boss fight”. Leuk voor een videogame, niet voor een film.