The Guard

Sergeant Gerry Boyle heeft als politieagent in een klein dorpje in Ierland een iets “andere” manier van werken dan je mogelijk zou verwachten. Hij doet zaken op zijn eigen manier, hij gaat zeker nooit ergens snel invliegen, heeft een voorliefde voor prostituees, en hij houdt er niet van als mensen hun neus in zijn zaken steken. Wanneer een vreemdeling dood gevonden wordt en er rapporten arriveren dat een bende criminelen zijn dorp mogelijk zouden gebruiken om een grote lading cocaïne het land binnen te smokkelen wordt hij opgezadeld met de ambitieuze FBI agent Wendell Everett die zeker en vast nooit de dag zal vergeten dat hij voor de eerste keer samen gezet werd met Boyle.

The Guard is een komedie die van talloze critici nogal wat positieve commentaren gekregen heeft, met name dan vanwege de excellente vertolking die door Brendan Gleeson neergezet wordt en die doet denken dat hij zich echt nergens iets van aan kan trekken behalve als het belangrijks is voor iemand die hem lief is. En we moeten zeggen: Gleeson zet zijn rol inderdaad perfect neer en levert een sterk staaltje werk af.

Echter, 1 man die schitterend acteert wil niet zeggen dat je per definitie een komedie hebt die iedereen plots moet gezien hebben. The Guard is niet echt een typische bulderlachkomedie, de grappen liggen vooral net onder de oppervlakte en zijn meestal gerelateerd aan opmerkingen die Gleeson maakt of wat afwijkend gedrag van sommige personages. Achteraf bekeken zou je zelfs kunnen zeggen dat wat The Guard grappig maakt eigenlijk het feit is dat niemand zich ergens iets van lijkt aan te trekken en dat dat nog normaal gevonden wordt ook. Criminelen die drugs het land insmokkelen? Niets om je druk over te maken! Een man die vermoord wordt? Laten we ons nu vooral niet al té druk maken hierover. Agenten die omgekocht worden? Dagelijkse kost!

Eerlijk gezegd vertoont het begin van de film die mindset perfect en wordt al snel de toon voor de rest opgelegd. Een groepje tieners zijn op hoge snelheid aan het autorijden, ze passeren agent Gerry Boyle die met moeite zijn wenkbrauw beweegt en wanneer ze enkele meters verder crashen wandelt Boyle op zijn dooie gemak ernaartoe om te kijken wat er nu gebeurd is en lijkt hij allesbehalve van plan om snel ter hulp te komen. Het is dat gevoel dat Boyle een beetje “anders” is dat de film zo leuk maakt, maar zoals gezegd is dit niet echt een gebruikelijke bulderlachkomedie.

Onze conclusie is simpel: schitterend acteerwerk van Gleeson en enkele goede grappen onder de oppervlakte maar zeker niet een film voor iedereen.