Spartacus: Vengeance

In Spartacus: Blood And Sand zagen we hoe de gladiatoren van het huis Batiatus onder de leiding van Spartacus in opstand kwamen tegen hun meesters en vochten voor hun vrijheid. De hoofdrol werd gespeeld door Andy Whitfield die op fenomenale wijze de legendarische gladiator uitbeeldde en zomaar even Kirk Douglas (die Spartacus vertolkte in de originele film) naar huis speelde. Whitfield werd echter geveld door kanker en het verlies van zo’n sterke acteur heeft al meer series en films de das omgedaan.

De creativiteit in Amerika is echter groot en problemen zijn er om opgelost te worden. Na Blood & Sand werd “Gods Pf The Arena” op ons afgevuurd, een prequel die een hoop achtergrondinformatie bevat omtrent de verschillende personages en die ons voorbereidde op een echt tweede seizoen dat nu in de vorm van Vengeance verschenen is met een nieuwe acteur in de hoofdrol en heel wat minder gevechten in de arena, maar des te meer in de rest van het Romeinse imperium.

Spartacus (nu vertolkt door Liam McIntyre) en zijn bende gladiatoren houden huis in en rondom Capua en de huurlingen die regelmatig uitgestuurd worden om hen te stoppen worden keer op keer zonder pardon afgeslacht. Omdat het de spuitgaten uit begint te lopen besluit men in Rome om Gaius Claudius Glaber, de man die Spartacus tot een slavenbestaan gedoemd had en die ondertussen hard aan zijn politieke loopbaan timmert, samen met zijn troepen naar Capua te sturen om voor eens en altijd een einde te maken aan de opstand. Dat wordt echter moeilijker dan eerst verwacht want terwijl Spartacus probeert om zijn groep opstandelingen uit te breiden en in het gareel te houden, krijgt Glaber weinig tot geen medewerking van de lokale edelen en zweert zijn zwangere vrouw Ilithyia tot overmaat van ramp samen met zijn politieke tegenstander.

Vengeance is het officiële tweede seizoen van Spartacus en wederom worden we bijna letterlijk overspoeld met bloed en naaktscènes. Blood And Sand en Gods Of The Arena waren al goed voorzien, maar netwerk Starz vindt duidelijk dat je er nooit genoeg van kan krijgen. Mensen met een zwak hart kunnen best oppassen. Meer is echter niet altijd beter en we missen toch wel een beetje de spectaculaire arenascènes uit de voorgaande seizoenen. Qua verhaal lijkt Vengeance ook een beetje op een tussenstop. Er mag dan wel veel diepgang zijn doordat er heel veel op verschillende niveaus gebeurt, het gaat allemaal een beetje traag vooruit en op het einde heb je het idee dat er nauwelijks vooruitgang is geboekt ten opzichte van seizoen 1. Het beste voorbeeld daarvan is een stommiteit van onzentwege: per ongeluk hadden we de laatste disk eerst opgezet en ondanks het feit dat we even moesten wennen aan enkele nieuwe personages hadden we pas halverwege de laatste aflevering door dat we een foutje gemaakt hadden.

Een van de grote vragen in Vengeance is natuurlijk of Liam McIntyre erin slaagt om een geloofwaardige Spartacus neer te zetten als opvolger van Andy Whitfield. Wel, we kunnen zeggen dat hij ons Whitfield niet doet vergeten, maar McIntyre is zeer zeker een goede vervanger. Dat we Vengeance iets minder vinden dan het eerste seizoen ligt dan ook eerder aan wat we hierboven vermeldden dan aan McIntyre’s prestaties.

Vengeance is dan wel het officiële tweede seizoen van Spartacus, het lijkt net als Gods Of The Arena een tussenstop te zijn en dat is misschien niet eens zo’n slecht idee. Waar die de achtergrond leverde voor Blood And Sand, introduceert Vengeance Liam McIntyre als vervanger van Andy Whitfield en wordt er finaal komaf gemaakt met enkele bijpersonages uit het eerste seizoen zodat we met een perfect opgeveegde lei binnenkort aan seizoen drie kunnen beginnen.