Queen of the Damned

In Queen of the Dead zien we hoe Lestat, de vampier uit “interview with the vampire”, heeft gedurende 100 jaar liggen slapen wanneer rockmuziek plots zijn oren bereikt en hij ontwaakt. Hij gaat terug naar zijn oude huis waar een jonge band zit te spelen en hij besluit om hen te vervoegen.

In geen tijd wordt de band extreem populair en komt hijzelf in het middelpunt van de belangstelling, geadoreerd door miljoenen mensen en gehaat door de vampiergemeenschap die het niet kunnen appreciëren dat hij openlijk vertelt dat hij een vampier is. Om de zaken nog wat gecompliceerder te maken dan ze al zijn blijkt zijn muziek vele vampiergeheimen te bevatten waardoor Akasha, de “moeder” van alle vampiers ontwaakt en besluit dat ze samen met Lestat over de wereld wil heersen.

Mensen die denken dat dit effectief een sequel is van “Interview with the Vampire” zijn eraan voor de moeite. Er zijn veel fouten in “Queen of the Damned” als de vergelijking maakt met de originele film gebaseerd op het werk van Anne Rice en waar Interview with the Vampire vooral over romantiek ging lijkt Queen of the Damned meer op een film die gauw-gauw in elkaar geflanst was om daarna overgoten te worden met een sausje MTV rock cultuur. Geen van de personages heeft ook maar een beetje diepte, de verhaallijn is op zijn best absurd te noemen, en Aaliyah’s rol is maar zeer kort (en we gaan er zelfs geen punt van maken dat ze nogal overroepen is qua acteertalent als je haar werk hier beziet).