Phone Booth

Colin Farrell is Stu Shepard, de lokale publiciteitsmanager die terwijl hij constant aan de telefoon zit de straten afschuimt op zoek naar deals voor zichzelf en zijn klanten die vooral bestaan uit minder populaire acteurs en musici. Wanneer hij op een dag naar de telefooncel gaat die hij meestal gebruikt om Pamela, een aankomende actrice waar hij een meer dan professionele interesse in heeft, te bellen krijgt hij een telefoontje van een man die hem zegt zich niet te bewegen aangezien hij een geweer op hem gericht heeft. Vanaf dat moment wordt Stu’s leven ondersteboven gegooid want de man wil dat Stu het goedmaakt met iedereen en een beter leven begint te leiden.

Terwijl hij verscheidene dingen moet doen en zeggen krijgt Stu een discussie met een lokale pooier die door de man met het geweer neergeschoten wordt. De prostituees zijn ervan overtuigd dat het Stu was die de man neerschoot en besluiten om de politie te bellen. Nu moet Stu niet enkel een gek aan de andere kant van de telefoonlijn onder controle houden maar ook rekening houden met een grote politiemacht die ervan overtuigd zijn dat hij een moord begaan heeft en op het punt staan hem neer te schieten.

Man zou kunnen zeggen dat een film die zich constant op één plaats bevindt saai zou moeten zijn maar Phone Booth bewijst dat dit niet altijd het geval moet zijn. Het camerawerk is zeer dynamisch en vanaf het eerste moment tot de laatste minuut word je als kijken op je zetel vastgetapet terwijl je meeleeft met alles dat er op het scherm gebeurt. Combineer dat met het goede acteerwerk van Colin Farrell, Kiefer Sutherland en Forest Whitaker en je hebt een absolute aanrader.