Pacific Rim

Wanneer de verdedigingslinie tegen de dreiging van buitenaardse zeewezens bezwijkt, ligt het lot van de aarde in de handen van een voormalige piloot en een nieuweling.

Onze opinie:
In 2013 opende er een rift in de Stille Oceaan waaruit een monster vanuit een parallelle dimensie verscheen. Na verscheidene dagen vechten en het verlies van een groot deel van San Francisco slaagden de militaire troepen erin om het monster te verslaan. Dit was echter geen geïsoleerde aanval maar de eerste van velen en als dusdanig besloot de mensheid om het “Jaeger”-programma op te starten, wat erin bestaat om grote mechanische robots te maken die bestuurd worden door 2 piloten die de controle behouden via een mentale link, genaamd “drift”.

Dit gaat een tijdje goed en telkens nieuwe monsters – ondertussen gekend als Kaiju – verschijnen slagen de Jaeger-piloten erin om deze te verslaan, iets wat ze zelfs een heldenstatus geeft. Echter, wanneer Raleigh Beckett (Charlie Hunnam) en zijn oudere broer Yancy (Diego Klattenhoff) in 2020 een grotere Kaiju dan ooit tevoren moeten bevechten gaat het helemaal mis. De Kaiju slaagt erin om hun Jaeger, Gipsy Danger, zwaar te beschadigen en Yancy wordt in het gevecht zelfs gedood. Raleigh slaagt er met veel moeite in om de Kaiju te doden en Gipsy Danger terug op het land te brengen, maar het is duidelijk dat het tij aan het keren is.

Vijf jaar later hebben verscheidene Jaegerpiloten ondertussen het leven moeten laten en vele landen zien geen graten meer in het Jaeger-programma. De algemene opinie van de wereldleiders is dat het bouwen van een grote muur rondom het land die de Kaiju buiten moeten houden een betere optie is. Stacker Pentecost (Idris Elba), hoofd van het Jaeger-programma, is hier echter absoluut niet van overtuigd en met het weinige budget en machines die hij nog ter beschikking heeft bedenkt hij een plan dat de dreiging van de Kaiju voor eens en altijd zou moeten stoppen.

Raleigh, een van de beste piloten ooit, wordt terug ingelijfd en de jacht op een nieuwe co-piloot voor een ondertussen terug opgeknapte en verbeterde Gipsy Danger wordt ingezet zodat de laatst overblijvende Jaegers op pad kunnen gaan om het rift voor eens en altijd kunnen sluiten…

Grote robots, bestuurd door meerdere personen, die vechten met megalomaan grote monsters uit een andere dimensie? Dat klinkt verdacht veel als die kinderserie uit de jaren ’90, de “Mighty Morphin Power Rangers”! Het concept bekijkend krijg je al gauw het idee dat het een kinderachtige bedoening gaat worden en de toevoeging van twee wetenschappers, Dr. Newton Geiszler (Charlie Day) en Gottlieb (Burn Gorman), die elkaar constant in de haren zitten, helpt ook al niet. Day en Gorman doen aan constante overacting tot op het irritante toe, en ook Ron Perlman mag een beetje onnozel komen doen. Als je je afvraagt waarom Pacific Rim het in de VS allesbehalve goed deed in de bioscoop moet je dus niet ver zoeken.

Neem de onnozele sidekicks weg, en dan zie je het genie van Del Toro wel weer verschijnen. Het verhaal is misschien niet echt super diepgaand, maar werkt op zich wel redelijk goed en de visuele spektakelwaarde die we voorgeschoteld krijgen is iets waar Transformers-regisseur Michael Bay nog wel wat van kan leren. Neem Pacific Rim niet te serieus, geniet van de groots opgezette effecten en gevechten, en probeer vooral niet teveel na te denken.