Lola Rennt

Lola Rennt (ook gekend als “Run Lola, Run”) start met een telefoontje: Manni, een kleinschalige crimineel laat zijn vriendin Lola weten dat hij zonet 100.000 Duitse Mark (€50.000) kwijtgespeeld is en dat hij het geld binnen 20 minuten moet overhandigen aan zijn baas of anders is hij gegarandeerd klaar voor het lijkhuis. En dan begint dus de race tegen de klok… Terwijl Lola zo snel als ze kan naar haar vaders werk loopt blijft ze denken over Manni’s laatste woorden… dat als ze het geld niet in 20 minuten bij elkaar kan krijgen hij een supermarkt zal overvallen.

In wat volgt wordt Lola geconfronteerd met het ene obstakel na het andere, en ondergaat ze een emotionele rollercoaster in haar pogingen tegen hoge snelheid om haar vriend Manni te helpen. Vooreerst probeert ze geld te krijgen van haar overspelige vader (zeer toepasselijk een bank manager), en dan op eender welke manier. Vanaf dit moment gaat er niets goed voor eender welke van de protagonisten maar juist wanneer je denkt dat je de film doorhebt introduceert de regisseur een serie van briljante existentiële wendingen die je hersenen op hol doen slaan.

Het verraad van de film ligt in het “Sliding Doors” concept van het verhaal. Lola’s race tegen de klok wordt verteld op drie verschillende manieren, zaken verschillen afhankelijk van hoe lang het haar neemt om van de trappen van haar appartementsgebouw te geraken, maar leidt elk van de drie manieren naar een verschillend einde? Laten we dat maar even geheim houden, zullen we?

In Lola Rennt gebruikt schrijver/regisseur Tom Tykwer snelle camerabewegingen en innovatieve pauzes om het centrale thema van oorzaak en gevolg interessanter te maken. Door ook veel gebruik te maken van split screens, tekenfilmsequenties en andere cameratrucjes te gebruiken slaagt Tykwer erin om een interessante film te maken die je bij de nek grijpt en niet loslaat voor het einde. Zeer innovatief en onderhoudend zijn de flashes van polaroidfoto’s die de regisseur op je afschiet van personen die Lola tegenkomt. Deze voegen eveneens meer diepte toe aan het thema van oorzaak en gevolg en ondanks de durvende structuur en snelheid blijven het verhaal en de dialogen makkelijk te volgen, iets wat je niet van alle low budget films kan zeggen.

Lola Rennt is een fenomenale parabel van oorzaak en gevolg, volgeladen met allelei symbolisme (bvb de casino scene – de roulette). Het concept is verfrissend, de mise-en-scene is innovatief en de soundtrack is gewoonweg perfect. Spijtig genoeg is de film zo goed dat het wel lijkt alsof je maar een twintigtal minuten aan het kijken bent geweest.