Joe Somebody

Joe Sheffer is een gewone gemiddelde man, niet dat we willen zeggen dat hij een loser is. Hij werkt al jaren voor dezelfde firma, is al tijden een promotie beloofd die hij nooit gekregen heeft, en om het plaatje helemaal compleet te maken zit hij midden in een echtscheiding. Het enige positieve in zijn leven is zijn kleine dochter die hij met heel zijn hart liefheeft. Wanneer hij zijn dochter op een dag mee naar het werk neemt wordt hij door een van de pestkoppen op het werk in zijn gezicht geslagen. In het zicht van zijn dochter vernederd worden is er een beetje teveel aan en hij besluit dan ook maar om terug naar huis te keren.

Enkele dagen later is hij nog steeds niet teruggekeerd naar zijn werk dus zendt de CEO van de firma Meg Harper langs om te kijken hoe het met Joe gaat. Ze vindt hem compleet van de kaart en wanneer ze hem vraagt wat hij wil begint hij helemaal in elkaar te zakken. Nog wat later keert ze weer om hem compleet terug op zijn voeten te vinden, wetende wat hij wil: de pestkop in elkaar rammen! Vanaf dat moment wanneer geruchten zich beginnen te verspreiden beginnen de zaken zeer goed te gaan voor Joe. Hij wordt uitgenodigd op de privé sportclub, gevraagd om langs te komen op feestjes, en hij wordt zelfs gepromoot tot Directeur van Interne Communicatie. Ondertussen heeft hij een voormalige filmster ingehuurd om hem gevechtssport te leren zodat hij de pestkop aankan. Maar wanneer het gevecht dichterbij komt begint hij te merken dat de mensen om wie hij echt geeft zich beginnen te distantiëren van hem waardoor hij de keuze zal moeten maken tussen effectief het gevecht aangaan en de pestkop in elkaar rammen, of een stap opzij doen en zijn geliefden trots maken.

Het idee achter Joe Somebody heeft een hoop potentieel maar spijtig genoeg zien we er weinig van terug in de film. De makers hadden duidelijk de durf niet om de zaken wat controversiëler aan te pakken met als gevolg dat we achterblijven met een zeer standaard romantische komedie die op geen enkel moment risico’s durft nemen en als dusdanig dan ook totaal geen blijvende impressie achterlaat.