27 november 2021

DoodKonijn

Politiek Incorrect

Gran Torino

De chagrijnige Koreaanse oorlogsveteraan Walt gaat een confrontatie aan met zijn allochtone buren uit Hmong als hun zoon zijn geliefde Gran Torino uit 1972 probeert te stelen

De chagrijnige Koreaanse oorlogsveteraan Walt gaat een confrontatie aan met zijn allochtone buren uit Hmong als hun zoon zijn geliefde Gran Torino uit 1972 probeert te stelen

Onze opinie:
Walt Kowalski is een verbitterde veteraan van de oorlog in Korea die vroeger bij Ford werkte, ondertussen gepensioneerd is en zijn tijd spendeert aan het drinken van bier en wat klusjes uitvoeren aan zijn huis. Walt heeft net zijn vrouw verloren en de rest van zijn familie kan hem gestolen worden. Verder houdt hij er ook niet van dat over de jaren heen meer en meer Aziatische immigranten in zijn buurt zijn komen wonen.

Wanneer hij op een nacht iemand in zijn garage opmerkt gaat hij erop uit met een shotgun om de zoon van zijn buur, Thao, gedwongen te zien worden door de lokale Hmong bende om zijn Gran Torino wagen te stelen. Walt kan de diefstal verijdelen en neemt het op tegen de bende, iets dat hem een ton aan respect oplevert bij de Aziaten in de buurt. Wanneer hij enige tijd later ook nog eens Thaos zuster redt begint hij zelfs zowaar een lokale held te worden waardoor zijn visie op Thao en zijn familie langzaam maar zeker begint te veranderen. Voordat hij het doorheeft begint zijn leven een weg in te slaan die hij nooit verwacht had…

Het is moeilijk om Gran Torino te vergelijken met andere films maar als we dat dan toch proberen zouden we Unforgiven nemen. Net zoals in die film zien we Eastwood een verbitterde oudere man spelen die moet omgaan met de veranderende omstandigheden in zijn leven. De atmosfeer is eveneens gelijkaardig op bepaalde vlakken en het is goed om te zien dat Eastwood er nog angstaanjagend uit de hoek kan komen.

Doorheen de film is het de atmosfeer die het belangrijkste is. De manier waarop Eastwoods personage een veranderende kijk krijgt op zijn buren is fascinerend om te volgen en ook al zien we geen wapens die constant afgevuurd worden is er bijna constant een gevoel van spanning aanwezig en dit zelfs beter dan in de meeste actiefilms van tegenwoordig.

Eastwood toont nogmaals dat hij een begenadigd regisseur is alsook acteur en we kunnen enkel concluderen dat Gran Torino een film is die je niet wil missen.