Get him to the Greek

Nadat zijn nieuwste plaat een complete ramp was en zijn vrouw er genoeg van had keer rockster Aldous Snow terug naar een leven van drug- en alcoholmisbruik met enkel wat mensen rondom hem die niets anders durven dan hem gewoon constant gelijk geven.

Aaron Green, een fan van Snow, werkt voor een falende platenmaatschappij die op zoek is naar een manier om terug te keren naar betere tijden. Wanneer Aaron suggereerde om Snow een grote show te laten doen als een heropleving van zijn carrière besluit Greens baas om hem de kans van zijn leven te geven: hij moet naar Londen gaan en Snow naar het Greek Theatre in Los Angeles krijgen binnen de komende 72 uren waar hij een mega-concert moet doen.

We hebben de laatste jaren nogal wat komedies met Jonah Hill voorbij zien komen en waar enkele daarvan redelijk goed waren hebben we toch altijd het gevoel gehad dat er iets miste om de zaken zo goed te maken dat we plat op de vloer zouden liggen van het lachen. Spijtig genoeg geldt hetzelfde voor Get him to the Greek. Ja, er zijn enkele goede grappen die een glimlach op je gezicht toveren maar echt luidop lachen zit er niet in. Er is wat slapstick aanwezig maar de makers gaan nooit zo erover dat de lachsalvo’s elkaar kunnen beginnen opvolgen. Het is alsof de makers niet snappen dat dat kleine beetje extra domheid nodig is om er een echt succes van te maken. En dat is mogelijk net het probleem met zowat alle titels waarin Jonah Hill speelt: de films zijn intelligent maar missen gewoon dat beetje stupiditeit.

Get Him to the Greek is geen slechte film, maar ook niet een die nog lang in het geheugen bij zal blijven.