Dreamcatcher

Jonesy, Henry, Pete and Beaver zijn vier vrienden die van in hun kindertijd al samen zijn. Echt normaal zijn ze echter niet want elk van hen heeft speciale krachten die hen de mogelijkheid geven om fantastische dingen te doen. Ondanks het gewicht van dit geheim slagen ze er wel in om door het leven te gaan en een keer per jaar komen ze allemaal weer samen in Beaver’s hut in de bossen waar ze wat kunnen relaxeren, wat jagen, en het gevoel hebben dat ze weer jong zijn zonder de last van hun krachten. Dit jaar gaan ze weer naar de hut zoals gewoonlijk maar wanneer Henry en Pete erop uit gaan om wat voorraad te halen, blijven Beaver en Jonesy achter en ontmoeten een man die er allesbehalve goed uitziet. Niet lang na hen ontmoet te hebben gaat de man naar de badkamer waar Beaver en Jonesy hem even later dood op het toilet vinden.

Ondertussen zijn Henry en Pete op de terugweg naar de hut wanneer ze in een ongeval betrokken raken als Henry probeert een vrouw te ontwijken die in het midden van de weg zit. Pete heeft zijn been bezeerd en besluit bij de vrouw te blijven terwijl Henry te voet naar de hut gaat om wat hulp te halen aangezien de auto total loss is. Ondertussen wordt het duidelijk dat in het bos een buitenaards toestel gecrasht is en het leger hebben een divisie uitgestuurd onder commando van Colonel Abraham Curtis (Morgan Freeman) die er alles aan zal doen om de invasie te stoppen, zelfs als dat wil zeggen dat honderden onschuldige burgers die geïnfecteerd zijn door een buitenaards virus omgebracht moeten worden.

Het boek gelezen hebbend waren we zeer geïnteresseerd om te zien hoe de film het ervan af zou brengen en in eerste instantie waren we verheugd te merken dat het originele verhaal redelijk goed gevolgd werd. Echter, halverwege de film begint het script af te wijken van het boek en dat is duidelijk de verkeerde keuze geweest… De personages zijn niet half zo complex als ze zouden moeten zijn en de opstand in het leger die zo goed beschreven werd door Stephen King is nergens te zien. Hetzelfde gaat op voor de relatie tussen de personages die veel meer kon worden uitgediept en zoals zo vaak met films gebaseerd op boeken is het eindresultaat heel wat minder dan waar je op gehoopt had. Het is al een tijdje geleden dat we een goede verfilming van een verhaal van Stephen King gezien hebben (The Green Mile) maar als je gewoon op zoek bent naar een leuke thriller kan deze er nog wel mee door. Enkel de finale is te dom voor woorden en daar willen we zelfs geen verdere woorden meer aan verspillen.