Déjà Vu

Tijdens zijn onderzoek naar een bomexplosie op een veerboot in New Orleans, wordt ATF-agent achtervolgd door steeds sterker wordende déjà-vu-gevoelens

16 Pageviews

Tijdens zijn onderzoek naar een bomexplosie op een veerboot in New Orleans, wordt ATF-agent achtervolgd door steeds sterker wordende déjà-vu-gevoelens

Onze opinie:
Meer dan 500 mensen sterven bij een explosie van een ferry op de Mississippi rivier in New Orleans. ATF agent Doug Carlin komt er al snel achter dat dit geen ongeluk was maar een daad van terreur. Niet veel later wordt het lichaam van een jonge vrouw, Claire Kuchever, gevonden en men gaat er onmiddellijk van uit dat zij een van de slachtoffers was maar Doug merkt op dat de vrouw dood was voor de explosie gebeurde. Hij gelooft dat er een link is tussen haar en wat er met de ferry gebeurd is en begint haar acties te onderzoeken, iets wat ervoor zorgt dat hij zeer vreemde zaken begint te merken.

Niet veel later inviteert FBI agent Andrew Pryzwara Doug om een nieuw gevormd team te vervoegen dat zeer geavanceerd materiaal heeft waarmee men in real-time kan zien wat mensen aan het doen waren tot 4 dagen in het verleden. Doug besluit dat het team moet focussen op Claire om uit te vinden wie de aanval deed aangezien het blijkbaar Claire’s auto was die gebruikt was voor de explosie. Langzaam maar zeker komt Doug erachter dat het materiaal niet enkel opgenomen beelden bevat maar effectief mensen in het verleden volgt. Terwijl het team dichter bij de waarheid geraakt van wie de bomaanslag pleegde begint Doug verliefd te worden op Claire en wil hij haar ten allen koste redden.

Tony Scott heeft voor een keer zijn chaotische fly-by camerawerk niet gebruikt in Déjà-Vu en dat is een positief gegeven. Spijtig genoeg heeft de regisseur een nieuw speeltje gevonden: slow motion. Vele scènes, interessant of niet, worden plots in slo-mo gedraaid voor onduidelijke redenen behalve dan om de film langer te maken. Snapte Scott dat hij niet genoeg materiaal had om een 121 minuten durende film te vullen? We denken van wel want we hebben geen idee wat er anders zo speciaal is aan Denzel Washington die zijn GSM vastneemt dat we het in slow motion moeten bekijken… en dat is niet het enige moment waarbij we ons vragen stelden bij het gebruik van slow motion.

Déjà-Vu laat ons door te tijd reizen en zet dit in een modern perspectief maar zoals we allemaal weten kan tijdreizen zorgen voor paradoxen en inconsistenties als je niet uitkijkt en we denken dat Tony en Jerry daar niet aan gedacht hebben. Doorheen de film heb je regelmatig het idee dat de zaken niet zijn zoals zou moeten en dat er nogal serieuze gaten in het script zitten. Ook de reacties van bepaalde personages op wat er aan de hand is lijkt totaal onlogisch en op het einde zit je in je stoel je af te vragen waarom je twee uur hiernaar gekeken hebt. Tenzij je je hersenen afgezet hebt zal je de indruk hebben een zeer standaard actiefilm gezien te hebben met acteurs die op autopiloot werken.