Defiance – Seizoen 1

Info

Beeldformaat: 1.78:1 anamorf PAL
Geluid: Engels Dolby Digital 5.1, Frans Dolby Digital 5.1

Ondertitels: Deens, Engels, Fins, Frans, Nederlands, Noors, Zweeds

Extra's: Gag Reel, Verwijderde Scènes

Speelduur (min.): 585
Leeftijd: 12

Geschreven door:

box-defiances1

SERIE
Het is 2046 en een dertigtal jaar geleden sinds de Arken van de Votans (buitenaardse wezens bestaande uit zeven rassen; Castithan, Irathient, Indogene, Liberata, Sensoth, Gulanee en Volge) op onze planeet arriveerden, gevolgd door een gruwelijke oorlog die pas beëindigd werd toen de inzetting van terraformers door de Votan onze planeet bijna kapot maakte. Beide kampen besloten
daarop dat het genoeg geweest was en tekenden een staakt het vuren die een einde bracht aan de oorlog.

Met die achtergrond in gedachten volgen we voormalig militair Joshua Nolan die samen met zijn geadopteerde “dochter”, de Irathient Irisa, terugkeert naar zijn geboorteplaats Saint Louis die ondertussen onder de naam “Defiance” door het leven gaat. De stad is een complexe maatschappij waarin zowel aardbewoners als buitenaardsen zij aan zij leven in een precaire balans, allen beschermd van de woeste buitenwereld door een ondoordringbaar energieschild. Echter, niet lang na de komst van Nolan gaat het schild neer en wordt duidelijk dat er vijandelijke krachten aan het werk zijn om Defiance over te nemen. Dankzij een heldhaftige actie van Nolan wordt het directe gevaar gelukkig geweken en zijn gedrag – alsook de dood van de lokale sheriff – brengen burgemeester Amanda Rosewater ertoe om Nolan in te schakelen als nieuwe “lawkeeper” van Defiance. Nolan accepteert maar komt er al snel achter dat er binnen de muren van Defiance een heleboel spelletjes aan de gang zijn die de broze vrede in de stad in gevaar kunnen brengen.

Laten we maar beginnen bij het begin en dat is met het zeggen dat Defiance meer is dan zomaar een TV-serie. Het is eveneens een Massive Multiplayer Online Game, gemaakt door Trion Worlds, waarin duizenden spelers zich dag en nacht kunnen amuseren terwijl de gebeurtenissen die Syfy Channel op TV laat zien een effect hebben op de wereld waarin de spelers zich bevinden. Het is niet de eerste keer dat een videogame zich baseert op een TV-serie (of omgekeerd) maar wél de eerste keer dat dit simultaan gebeurt. En dat is natuurlijk wel even een heel ander pak mouwen dan een zoveelste game maken op basis van bvb. Star Trek.

Allemaal goed en wel, maar de serie op zichzelf moet nog steeds interessant zijn en daar zitten we met serieus gemixte gevoelens. Defiance heeft zowat alles om een top serie te zijn of worden. Er zijn verscheidene interessante verhaallijnen aanwezig, vele personages kunnen op zijn minst intrigerend genoemd worden, en met namen als Julie Benz (Dexter), Fionnula Flanagan (Brotherhood, Lost) en Jaime Murray (Warehouse 13) bevat de cast ook enkele actrices die bij genrefans meer dan een belletje doen rinkelen. Alles lijkt dus perfect opgezet te zijn om een hit te worden, maar spijtig genoeg wordt het potentieel op geen enkel moment waargemaakt.

Telkens je het gevoel krijgt dat de makers een beetje door beginnen te krijgen hoe ze de serie moeten aanpakken slagen ze erin om de hoop die ze je geven weer vakkundig de nek om te wringen. Interessante lijnen zijn er met hopen maar deze worden al te vaak plotsklaps stopgezet, weggegooid of gaan zonder een deftige uitleg ineens een andere richting uit. Telkens een personage echt je aandacht begint te trekken geven de makers deze wel een of andere actie of tekst waarbij je je afvraagt of deze plots een lobotomie uitgevoerd heeft gekregen, en ook het acteerwerk lijdt hieronder doordat de cast bij momenten echt niet goed lijkt te weten wat de bedoeling is.

De regie en scenario’s zijn duidelijk het probleem hier. Scènes springen van de hak op de tak, bepaalde stukken worden onnodig lang getrokken terwijl andere dan plots veel te kort lijken, en op een gegeven moment kregen we zelfs een scène voorgeschoteld waarbij Nolan zegt dat hij bepaalde informatie van iemand verkregen heeft maar wanneer deze transfer van informatie zogezegd plaatsgevonden zou moeten hebben blijft een mysterie.

De cast doet zijn best met het materiaal voorhanden, en interessante concepten zijn er met hopen om Defiance een echt succes te maken, maar om op het niveau te geraken van de echte toppers in het genre gaat men toch wel wat betere regisseurs en scenarioschrijvers moeten inhuren want van de huidige kunnen we enkel maar zeggen dat het prutsers zijn. Hopelijk dat men dit beseft en seizoen 2 de kans krijgt om het grote potentieel effectief waar te maken.

BEELD EN GELUID
Defiance lijkt op alle vlakken beknot te zijn waardoor er werkelijk geen enkel aspect is waarin de serie kan en mag uitblinken. De CGI die gebruikt wordt ziet er goedkoop en gedateerd uit waardoor deze allesbehalve kan overtuigen, meer recente videogames zien er overtuigender uit. De gewone filmbeelden zien er over het algemeen wel deftig uit maar zeker niet overweldigend goed en dat sommige scènes een overdaad aan grain bevatten waardoor het niveau van detail spectaculair daalt helpt ook al niet om het algemene kwaliteitsgevoel omhoog te brengen. Defiance op DVD is zeker geen serie om mee uit te pakken op gebied van beeld en slaagt er maar net in om niet gebuisd te worden.

Het geluid valt dan weer wel mee, met veel effecten die van allerlei kanten op je afgevuurd worden, dialogen die nooit overstemd worden door omgevingsgeluiden, en regelmatig gebruik van muziek (van Bear McReary) om extra atmosfeer te creëren. Echter, ook hier slagen de makers er wederom in om Defiance “goedkoop” over te laten komen: vele afleveringen worden geteisterd door onnodig lange stukken om tijd te rekken en deze worden steevast begeleid door covers van bekende nummers die gewoonweg slécht gecovered zijn. Als je dan toch bekende nummers wil gebruiken, gebruik dan de originele muzikanten en niet derderangs zangers en zangeressen die de liedjes compleet naar de kl*ten helpen…

EXTRA’S
Wat verwijderde scènes en een gag reel

CONCLUSIE
Defiance is een experiment waarbij men probeert de lijnen tussen TV-series en videogames te doen vervagen. Op zich is dit een leuk idee maar dit zou niet ten koste van de kwaliteit van de serie mogen gaan. Voor seizoen 2 hopen we dan ook dat men betere regisseurs en scenarioschrijvers inhuurt zodat het potentieel effectief ten volle benut gaat worden en we niet weer achterblijven met het gevoel dat er véél meer in had kunnen zitten zoals nu het geval is.

Score

Film:
Extra's:
Geluid:
Beeld: