Collateral Damage

Schwarzenegger is in Collateral Damage Gordy Brewer, een gelukkige Amerikaanse brandweerman die een gelukkige vrouw en kind heeft, en ze leven nog lang en gelukkig. Athans, totdat de terrorist El Lobo in beeld komt en het gebouw opblaast naast de tafel waar Gordy’s vrouw en kind zaten koffie te drinken en wachten totdat Arnie hen ging komen ophalen. Wanneer de Amerikaanse overheid weinig tot niets lijkt te doen tegen de terrorist omdat hij reeds het land verlaten heeft en terug is gegaan naar Columbië besluit Arnie om dan maar het recht in eigen handen te nemen en El Lobo te achtervolgen tot bij diens eigen hoofdkwartier.

Collateral Damage zou een Schwarzenegger film zijn zoals we die nog nooit gezien hebben. Arnie zou geen Commando-achtige soldaat zijn die alles dat beweegt aan gort schiet, maar een echte persoon met echte emoties. En jawel, er zijn minder rondvliegende kogels en ontploffingen. Of dat deze film nu beter maakt is echter een andere vraag. Schwarzenegger is nooit een topacteur geweest en deze film slaagt er echt niet in om boven de middelmaat uit te stijgen.

Een no-nonsense actiefilm met “diepere emoties” die er niet uitkomen en het is niet omdat John Turturro een bijpersonage vertolkt dat dat een film plots op een hoger intellectueel niveau brengt.