Bullet to the Head

The Expendables luidde de terugkeer in van de spierbundels die ons in de jaren 80 aan het grote witte doek kluisterden. De helden van toen zijn terug en dat is ook het geval met ongecompliceerde verhalen die draaien om simpele concepten en vooral spetterende no-nonsense-actie. In Bullet To The Head volgen we Sylvester Stallone die de rol speelt van Jimmy Bonomo, een koelbloedige huurmoordenaar die samen met zijn partner Louis Blanchard (Jon Seda) na de zoveelste job zelf een doel wordt om “belangrijke mensen” uit beeld te houden. Louis moet het met zijn leven bekopen, maar Jimmy slaagt erin om toch te ontsnappen en is daarna natuurlijk uit op wraak. Tijdens zijn onderzoek naar de opdrachtgevers vormt hij een team met Taylor Kwon, een detective uit Washington, die blijkbaar dezelfde mensen een doorn in het oog is en dus ook een doelwit wordt.

We kunnen nog wel dieper ingaan op het verhaal, maar dan zouden we het misschien ingewikkelder doen lijken dan het eigenlijk is. Simpel gezegd: twee totaal verschillende personages moeten samenwerken tegen een gezamelijke vijand die hun naar het leven staat. Yup, je hebt het al geraden: een buddy-movie! De jaren 80 lijken effectief herrezen! Walter Hill torst de regie van Bullet To The Head en het minste wat je kan zeggen van de man is dat hij ervaring heeft in dit genre: zo heeft hij eerder al 48 Hours, Another 48 Hours en Red Heat afgeleverd. Wat die films onderscheidt van Bullet To The Head – behalve dan dat ze meer dan 20 jaar geleden gemaakt zijn – is de hoeveelheid humor waardoor ze toch beter waren dan de gemiddelde B-film, wat jammer genoeg niet het geval is voor dit nieuwste Stallone-project.

In Bullet To The Head probeert men hier en daar wel grapjes te maken, maar die zijn flauwer dan uitgekookte bloemkool zonder zout. We hebben echt geprobeerd om te lachen, maar verder dan een standaardactiefilm die behalve de bekende namen in de cast weinig meer biedt dan eender welke andere film in het genre zijn we niet geraakt. Je kan wel zeggen dat je zulke films moet bekijken voor wat ze zijn (als in: hersenloos vermaak), maar dat lijkt ons toch geen reden om zelfs niet te proberen om er iets meer van te maken? Het verhaal simplistisch noemen is bijna een overstatement, aan acteren is duidelijk weinig nood en de cast doet weinig meer dan z’n bekende “tics” etaleren. We waren verheugd dat we Christian Slater nog eens mochten zien voorbijkomen en het gevecht met de bijlen op het einde van de film is op zich wel leuk, maar niet genoeg voor een positieve eindbeoordeling.

Na The Expendables 2 kruipt Bruce Willis wederom in de huid van John McClane in A Good Day To Die Hard, en Arnold Schwarzenegger was ondertussen te zien in The Last Stand. Beide films waren misschien niet schitterend, maar in hun genre zeker wel vermakelijk. Het is daarom des te erger dat de bezieler van de actiehelden-reunie, Stallone, met deze Bullet To The Head de slechtste post-Expendables film aflevert.